- یادداشت
- بازدید: 1132
نوبل برای شهر
محمد تیموری
مسئول دفتر حقوقی حزب کارگزاران سازندگی خراسان رضوی
چندی ست برگزیدگان مردم شهر پا را از اتاق های شیک و تازه ساز شورا بیرون نهاده و به متن جامعه و دردها و مشکلات آنها وارد شده اند ، برخی این رفتارها را نوعی فریب و لمپنیسم تعریف نموده و وظیفه اعضا شورا را چیز دیگر و جای دیگر می دانند ، برخی این حرکات را مفید و شایسته می دانند و نتیجه آن را شناخت نزدیک مشکلات و ارتباط مدیران با متن جامعه می دانند. به نظر می رسد اگر برنامه و طرحی دقیق و علمی برای این دید و بازدیدها تهیه گردد و از جوانب تبلیغاتی صرف آن کاسته شود می توان آن را مفید و بلکه لازم دانست . شناخت و تجربه عینی اولین و لازم ترین فاکتور برای یک مدیر و قانونگذار در مسائل شهری است . هر چند این امر در کشورهای نظام مند و مردم سالار توسط کانالهایی میانی با دقت و وسواس و با صداقت و راستی پر گردیده و مدیران بالایی با اطلاعات کامل و قابل اعتماد وقت خویش را به مدیریت و حل مسایل تخصیص می دهند ، اما در کشورهای جهان سوم که حلقه های میانی ناقص ، دست بسته و گاها تنها مجیز گوی مدیران می باشند ، آن ارتباط می تواند جای خالی را پر نماید به شرط آنکه در مسیر واقعی و عدالت طلبانه حرکت کنند ، در این راستا و جهت تقویت حلقه های میانی پیشنهاد می گردد که هر ساله کمیته ایی مردمی و معتبر و البته علمی با تعیین شاخص های شهری و شهروندی به عنوان مثال :محیط زیست ، اخلاق مداری ، خدمات ویژه ، آموزش و دهها معیار دیگر که می تواند موضوع بررسی باشد به شناخت و تعیین شهروندان نمونه در آن حوزه ها بپردازد و در روز اول فروردین هر سال با اهدای جوایز با اهمیت شهروندان نمونه را انتخاب و جامعه بی تفاوت امروز را به جامعه ایی خلاق ، فداکار و دارای انگیزه برا ی فردای فرزندانمان تبدیل کند و همچنین لایه های میانی دلسوز برای مدیریت توانمند را که همان شهروندان هستند را در بلند مدت به وجود آورد .